Profesorowie z UJ w gronie najbardziej wpływowych naukowców

Profesorowie z UJ w gronie najbardziej wpływowych naukowców

Wykładowcy z Uniwersytetu Jagiellońskiego kolejny raz pojawili się w renomowanym rankingu najbardziej wpływowych postaci świata nauki. Ranking, przygotowany przez Uniwersytet Stanforda wspólnie z wydawnictwem Elsevier oraz firmą SciTech Strategies, ocenia osiągnięcia uczonych, bazując na wskaźnikach bibliometrycznych.

Ranking Top 2% prezentuje naukowców, których prace są najczęściej cytowane w literaturze naukowej. Analiza uwzględnia takie kryteria jak indeks Hirscha, ogólną liczbę cytowań z pominięciem autocytowań, Impact Factor oraz pozycję i funkcję autora w publikacjach. Opracowanie zawiera dwa zestawienia. Jedno odnosi się do całkowitych osiągnięć w karierze naukowca do roku 2022, a drugie koncentruje się wyłącznie na cytowaniach z roku 2022.

Na pierwszej liście, która ocenia całościowy dorobek naukowy od początku kariery, znalazło się 69 naukowców UJ:

  • śp. prof. Andrzej Szczeklik – Wydział Lekarski,
  • śp. prof. Stanisław Konturek – Wydział Lekarski,
  • prof. Karol Życzkowski – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Barbara Krajewska – Wydział Chemii,
  • prof. Anetta Undas – Wydział Lekarski,
  • śp. prof. Ryszard Gryglewski – Wydział Lekarski,
  • prof. Romuald Janik – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Tadeusz Sarna – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • prof. Tomasz Brzozowski – Wydział Lekarski,
  • prof. Józef Dulak – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • prof. Tomasz Guzik – Wydział Lekarski,
  • prof. Andrzej Białas – emeryt. prof. Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Jan Kozłowski – emeryt. prof. Wydziału Biologii,
  • prof. Jan Potempa – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • prof. Wiesław Roth – Wydział Chemii,
  • prof. Alfred Uchman – Wydział Geografii i Geologii,
  • prof. Piotr Popik – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • prof. Gabriel Nowak – Wydział Farmaceutyczny,
  • prof. Roman Nalewajski – emeryt. prof. Wydziału Chemii,
  • prof. Wojciech Florkowski – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • śp. prof. Wiesław Jędrychowski – Wydział Lekarski,
  • prof. Grażyna Jasieńska – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • prof. Jacek Dziarmaga – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Janusz Marcinkiewicz – Wydział Lekarski,
  • prof. Grzegorz Sulka – Wydział Chemii,
  • prof. Andrzej Pilc – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • prof. Jan Kozłowski – emeryt. prof. Wydziału Biologii,
  • prof. Maciej Małecki – Wydział Lekarski,
  • prof. Piotr Bizoń – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Andrzej Szytuła – emeryt. prof. Wydziału Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Elżbieta Richter-Wąs – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Marek Sanak – Wydział Lekarski,
  • śp. prof. Marek Szydłowski – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Andrzej Pająk – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • prof. Jerzy Datka – emeryt. prof. Wydziału Chemii,
  • prof. Nestor Oszczypko – emeryt. prof. Wydziału Geografii i Geologii,
  • prof. Jakub Zakrzewski – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • dr hab. Bogdan Damski – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Józef Spałek – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Ewa Gregoraszczuk – Wydział Biologii,
  • prof. Ryszard Laskowski – Wydział Biologii,
  • śp. prof. Jerzy Vetulani – Wydział Lekarski,
  • prof. Andrzej Oleś – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Marcin Barczyński – Wydział Lekarski,
  • prof. Zbigniew Sojka – Wydział Chemii,
  • prof. Katarzyna Turnau – Wydział Biologii,
  • prof. Jerzy Kruk – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • prof. Krzysztof Sacha – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Maria Nowakowska – emeryt. prof. Wydziału Chemii,
  • prof. Stanisław Migórski – Wydział Matematyki i Informatyki,
  • prof. Radosław Śpiewak – Wydział Farmaceutyczny,
  • prof. Grażyna Stochel – Wydział Chemii,
  • prof. Anna Wesołowska – Wydział Farmaceutyczny,
  • prof. Steven Bass – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Barbara Sieklucka – emeryt. prof. Wydziału Chemii,
  • dr hab. Mariusz Duplaga, prof. UJ – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • prof. Jacek Jawień – Wydział Lekarski,
  • prof. Maciej Ogorzałek – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Bogusława Budziszewska – Wydział Farmaceutyczny,
  • prof. Stefan Chłopicki – Jagiellońskie Centrum Rozwoju Leków,
  • prof. Paweł Kościelniak – Wydział Chemii,
  • prof. Jolanta Jaworek – emeryt. prof. Wydziału Nauk o Zdrowiu,
  • prof. Paweł Moskal – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Wojciech Macyk – Wydział Chemii,
  • prof. Wojciech Branicki – Wydział Biologii,
  • dr hab. Łukasz Michalczyk, prof. UJ – Wydział Biologii,
  • prof. Grzegorz J. Nalepa – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Marcin Nobis – Wydział Biologii,
  • prof. Irena Roterman-Konieczna – emeryt. prof. Wydział Lekarskiego.

Na liście naukowców najczęściej cytowanych w 2022 roku znalazło się 72 przedstawicieli społeczności akademickiej UJ:

  • prof. Tomasz Guzik – Wydział Lekarski,
  • prof. Karol Życzkowski – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Barbara Krajewska – Wydział Chemii,
  • prof. Anetta Undas – Wydział Lekarski,
  • prof. Józef Dulak – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • prof. Wojciech Florkowski – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Grażyna Jasieńska – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • prof. Elżbieta Kołaczkowska – Wydział Biologii,
  • prof. Tadeusz Sarna – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • dr hab. Iana Markevych – Wydział Filozoficzny,
  • prof. Jan Potempa – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • prof. Małgorzata Barańska – Wydział Chemii,
  • dr hab. Janusz Dąbrowski, prof. UJ – Wydział Chemii,
  • prof. Wiesław Roth – Wydział Chemii,
  • prof. Elżbieta Richter-Wąs – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • dr hab. Mariusz Mitoraj, prof. UJ – Wydział Chemii,
  • dr Ahmed Eid Ahmed Radwan – Wydział Geografii i Geologii,
  • dr Karol Piczak – Wydział Matematyki i Informatyki,
  • prof. Marcin Barczyński – Wydział Lekarski,
  • prof. Grzegorz Sulka – Wydział Chemii,
  • dr hab. Agnieszka Mazur-Biały, prof. UJ – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • dr hab. Mariusz Duplaga, prof. UJ – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • prof. Krzysztof Pyrć – Małopolskie Centrum Biotechnologii,
  • dr Tetiana Tatarchuk – Wydział Chemii,
  • prof. Andrzej Pająk – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • prof. Jacek Dziarmaga – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Stanisław Migórski – Wydział Matematyki i Informatyki,
  • prof. Tomasz Brzozowski – Wydział Lekarski,
  • prof. Krzysztof Sacha – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Marek Jastrzębski – Wydział Lekarski,
  • prof. Alfred Uchman – Wydział Geografii i Geologii,
  • prof. Wojciech Czakon – Wydział Zarządzania i Komunikacji Społecznej,
  • prof. Agnieszka Łoboda – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • prof. Marek Sanak – Wydział Lekarski,
  • prof. Dariusz Dudek – Centrum Medycyny Cyfrowej i Robotyki,
  • prof. Halina Ekiert – Wydział Farmaceutyczny,
  • dr Roman Topór-Mądry – Wydział Nauk o Zdrowiu,
  • dr hab. inż. Łukasz Tomczyk – Wydział Filozoficzny,
  • prof. Wojciech Macyk – Wydział Chemii,
  • śp. prof. Andrzej Szczeklik – Wydział Lekarski,
  • prof. Michał Pędziwiatr – Wydział Lekarski,
  • prof. Roman Nalewajski – emeryt. prof. Wydziału Chemii,
  • dr hab. Mariusz Radoń, prof. UJ – Wydział Chemii,
  • prof. Janusz Marcinkiewicz – Wydział Lekarski,
  • prof. Wojciech Szczeklik – Wydział Lekarski,
  • prof. Gabriel Nowak – Wydział Farmaceutyczny,
  • prof. Alicja Józkowicz – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • dr hab. Agnieszka Szopa, prof. UJ – Wydział Farmaceutyczny,
  • śp. prof. Stanisław Konturek – Wydział Lekarski,
  • prof. Maria Rąpała-Kozik – Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii,
  • dr hab. Bogdan Damski – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Piotr Major – Wydział Lekarski,
  • prof. Sławomir Kołodziej – Wydział Matematyki i Informatyki,
  • prof. Jakub Zakrzewski – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • śp. prof. Wiesław Jędrychowski – Wydział Lekarski,
  • prof. Stefan Chłopicki – Jagiellońskie Centrum Rozwoju Leków,
  • prof. Paweł Moskal – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Małgorzata Bała – Wydział Lekarski,
  • dr hab. Łukasz Michalczyk, prof. UJ – Wydział Biologii,
  • dr hab. Paweł Paśko – Wydział Farmaceutyczny,
  • dr Paweł Nowak – Wydział Chemii,
  • prof. Katarzyna Młyniec – Wydział Farmaceutyczny,
  • śp. prof. Ryszard Gryglewski – Wydział Lekarski,
  • prof. Wojciech Branicki – Wydział Biologii,
  • prof. Jerzy Walocha – Wydział Lekarski,
  • prof. Kinga Sałat – Wydział Farmaceutyczny,
  • prof. Przemysław Bąbel – Wydział Filozoficzny,
  • dr Piotr Gąsiorek – Wydział Biologii,
  • prof. Józef Spałek – Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej,
  • prof. Marcin Nobis – Wydział Biologii,
  • dr hab. Przemysław Pękala – Wydział Lekarski,
  • dr hab. Ewelina Pośpiech – Małopolskie Centrum Biotechnologii.

Pełne listy TOP 2% najlepszych naukowców na świecie można pobrać na stronie elsevier.digitalcommonsdata.com.

UMK: Nagrody dla najlepszych

UMK: Nagrody dla najlepszych

Inauguracja nowego roku akademickiego była okazją do uhonorowania największych studenckich sukcesów naukowych, sportowych i artystycznych. Nagrodzono również najlepszego ucznia Uniwersyteckiego Liceum Ogólnokształcącego.

Tradycyjnie podczas uroczystej inauguracji wręczone zostały tytuły „Najlepszego Absolwenta”, „Najlepszego Studenta” i „Najlepszego Studenta-Sportowca” UMK. O tym, do kogo trafią, zdecydował Senat Uczelni. Uhonorowano również „Najlepszego Ucznia Uniwersyteckiego Liceum Ogólnokształcącego”.

Najlepszą absolwentką UMK w minionym roku akademickim została mgr inż. Katarzyna Pianka, która studia stacjonarne II stopnia na kierunku chemia ukończyła ze średnią 4,93. W 2023 r. obroniła pracę magisterską zatytułowaną „Wielofunkcyjne membrany fluoropolimerowe z kontrolowanymi właściwościami powierzchni”. W roku akademickim 2020/2021 dołączyła do Zespołu Badawczego Membran i Procesów Membranowych, w którym aktywnie angażowała się w badania w obszarze chemii i inżynierii materiałowej technik rozdzielczych ze szczególnym uwzględnieniem membranowych technik separacyjnych i ich implementacji w chemii i technologii żywności oraz procesów oczyszczania wody. Katarzyna Pianka zdobywała doświadczenie programach studenckich, projektach naukowych, a także podczas wyjazdów i praktyk, w tym w ramach programu Erasmus+. Obecnie przygotowuje się do wyjazdu do Turku w Finlandii, gdzie dzięki programowi Erasmus+ odbędzie praktyki absolwenckie w zespole chemii fizycznej. Do tej pory odbyła studia na Politechnice w Brnie, praktyki w Narodowym Instytucie Chemii w Ljubljanie i studia na Uniwersytecie Chemiczno-Technologicznym w Pradze. W latach 2021-202 była beneficjentką programu „Studia z Mentorem”, podczas którego uczestniczyła nie tylko w badaniach realizowanych w Zespole Badawczym Membran i Procesów Membranowych, ale była m.in. zaangażowana w prace z projektu Sonata NCN. Była także kierownikiem w projekcie badawczym w II edycji programu „Grant4NCUStudents” realizowanego w projekcie „Inicjatywa doskonałości – uczelnia badawcza” na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W roku akademickim 2021/22 Katarzyna Pianka była laureatką Stypendium Prezydenta Miasta Torunia oraz wielokrotnie Stypendium JM Rektora (w latach 2019/20, 2020/21, 2021/22 i 2022/23). Do najważniejszych sukcesów absolwentki należy Stypendium Ministra dla studentów za znaczące osiągnięcia w roku akademickim 2022/23 oraz wyróżnienie DuPont w konkursie Złoty Medal Chemii, organizowanym przez Instytut Chemii Fizycznej PAN (XII edycja). Katarzyna Pianka była także członkinią zespołu, który został wyróżniony nagrodą I stopnia JM Rektora UMK za osiągnięcia w dziedzinie naukowo-badawczej za rok 2022/23. Swoje osiągnięcia prezentowała na licznych konferencjach naukowych, zarówno krajowych, jak i zagranicznych. Jest współautorką czterech artykułów naukowych w renomowanych czasopismach o sumarycznym IF powyżej 38.

Najlepszą studentką UMK w roku akademickim 2022/2023 została Julia Śmigelska, studentka IV roku studiów jednolitych magisterskich na kierunku grafika (specjalność projektowanie graficzne) na Wydziału Sztuk Pięknych. Studentka, która uzyskała średnią ocen 5,0, a także Stypendium Rektora. Laureatka jest aktywną członkinią koła artystycznego “Fajans” od momentu jego założenia w 2022 r. Do jej najważniejszych osiągnięć należy wyróżnienie jury w konkursie na plakat festiwalu „37. Toruńskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora” organizowanego przez Teatr Baj Pomorski. Julia Śmigelska brała udział w 9 wystawach o zasięgu regionalnym, ogólnopolskim i międzynarodowym, do których prace kwalifikowane były w trybie konkursowym. Poza granicami Polski wzięła udział w międzynarodowej wystawie kart pocztowych „International Postcard Show 2023” w Surface Gallery w Nottingham w Wielkiej Brytanii oraz w „TYPA’s 2023 Annual Linocut Contest Exhibition 'Movement'” – Międzynarodowej Wystawie Linorytów TYPA, edycja 2023 “Ruch” w estońskiej TYPA Galerii. Uczestniczyła także w międzynarodowej wystawie plakatu „6th International Poster Biennale Lublin” – Międzynarodowe Biennale Plakatu w Lublinie, organizowanej przez Instytut Sztuk Pięknych Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz Centrum Spotkania Kultur w Lublinie. Ponadto brała udział w Międzynarodowych Konfrontacjach Plakatu Studenckiego 2023 w Tarnowie. Prezentowała również przestrzenną instalację świetlną „Symbioza odpadków” na Międzynarodowym Festiwalu Światła „Bella Skyway Festival”. Uczestniczyła też w wystawie pokonkursowej na plakat IV edycji Konferencji “GrafConf”. Na uczelni prezentowała swoje prace podczas wydarzenia towarzyszącego obchodom 550. rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika – wystawie plakatów kopernikańskich w Collegium Humanisticum UMK, a także w wystawie „Dwa elementy” koła ceramiki „Fajans”.

Tytuł „Najlepszego Studenta-Sportowca UMK” w roku akademickim 2022/2023 otrzymała Barbara Streng, studentka Wydziału Nauk o Zdrowiu CM UMK w Bydgoszczy na kierunku fizjoterapia. Na IV roku studiów osiągnęła średnią ocen 4,18, a od początku studiów średnią 4,31. Studentka uzyskała Stypendium Ministra za znaczące osiągnięcia na rok akademicki 2022/2023. W poprzednich latach była laureatką Nagrody Rektora za osiągnięcia sportowe, a od 2019 r. otrzymuje także Stypendium Rektora UMK. Jest czołową polską wioślarką, która z powodzeniem reprezentuje barwy kraju na arenie międzynarodowej w konkurencjach czwórka podwójna kobiet oraz czwórka podwójna mix. Studentka na co dzień startuje w barwach Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Barbara Streng wielokrotnie sięgała po medale Mistrzostw Polski, osiągając wysokie wyniki sportowe. W roku akademickim 2022/2023 zajęła 1. i 3. miejsce podczas Mistrzostw Polski w sprincie, 3. miejsce podczas Mistrzostw Polski seniorów, 10. miejsce podczas Mistrzostw Europy Seniorów w Bled oraz 5. miejsce podczas Akademickich Mistrzostw Europy w Bydgoszczy. Do jej największych osiągnięć w 2023 roku należy zaliczyć złoty medal Uniwersjady w Chengdu w osadzie z Katarzyną Dudą, Jakubem Woźniakiem i Kajetanem Szewczykiem w konkurencji czwórka podwójna mix. Studentka Collegium Medicum UMK jest także uczestniczką Programu Kariera Dwutorowa student-sportowiec, dzięki czemu z powodzeniem łączy karierę sportową ze studiami.

Tytuł „Najlepszego Ucznia Uniwersyteckiego Liceum Ogólnokształcącego” trafił do Mikołaja Napieralskiego, ucznia klasy IV o profilu biologiczno-chemicznym. W minionym roku szkolnym uzyskał średnią ocen 5,09 oraz zdobył tytuł laureata Olimpiady Historycznej i Olimpiady Artystycznej. Jest członkiem Młodzieżowego Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego, pełniąc w nim funkcję przewodniczącego Komisji Prawnej. Mikołaj interesuje się historią, szczególnie historią parlamentaryzmu w Polsce, historią sztuki, a także prawem i polityką. Poza nauką interesują go żeglarstwo, dawna polska filmografia i literatura piękna. Maksymą, którą kieruje się w swojej działalności, jest „Per aspera ad astra – przez trudności do gwiazd”.

/umk.pl/

Port Gdańsk zaangażuje się w tworzenie wspólnego kierunku uczelni SEA-EU – MIPMAL

Port Gdańsk zaangażuje się w tworzenie wspólnego kierunku uczelni SEA-EU – MIPMAL

Zarządzanie portem i logistyką będzie tematem studiów magisterskich MIPMAL przygotowywanych przez uczelnie partnerskie sojuszu SEA-EU. 22 września organizatorzy kierunku spotkali się z Zarządem Morskiego Portu Gdańsk SA, aby porozmawiać o potencjalnej współpracy. Pomorskie przedsiębiorstwo wyraziło chęć zaangażowania się w inicjatywę, co stanowi ważny krok w realizowaniu jednego z pierwszych wspólnych kierunków sojuszu SEA-EU.

Podczas spotkania komitet nadmorskiego konsorcjum zaprezentował program studiów, który przewiduje podnoszenie kwalifikacji obecnych lub przyszłych pracowników portów i przedsiębiorstw z morskiego sektora TSL. Nasi partnerzy z Portu zauważyli, że oferta zapewnia absolwentom kwalifikacje potrzebne do pracy w administracji portowej lub biznesie portowym. Dobre przyjęcie inicjatywy MIPMAL oznacza, że wspólny projekt uczelni nadmorskich będzie odpowiadał na aktualne zapotrzebowanie rynku transportu morskiego.

Po dyskusji nt. potencjalnej współpracy przedstawiciele MIPMAL mieli okazję zobaczyć, jak działa Port Gdańsk. Dzięki spacerowi po terminalu Baltic Hub (dawny DCT Gdańsk) zespół SEA-EU  zobaczył, jak działa infrastruktura portowa w jednym z miast partnerskich. 

Kierunek MIPMAL (Master in Port Management and Logistics) to wspólna inicjatywa Uniwersytetu w Kadyksie, Uniwersytetu Maltańskiego, Uniwersytetu w Splicie, Uniwersytetu w Algarve oraz Uniwersytetu Gdańskiego. Naszą uczelnię w tej inicjatywie reprezentuje Prodziekan ds. Nauki Wydziału Ekonomicznego dr hab. Przemysław Borkowski, prof. UG. Jej celem jest utworzenie kierunku studiów magisterskich, którego program odpowiadałby na zapotrzebowanie osobowe portów z całej Europy. 

Dzięki nowemu partnerstwu program MIPMAL będzie przygotowany we współpracy z instytucjami, które na co dzień zajmują się administracją morską i logistyką. Komitet kierunku prowadzi dalsze rozmowy z branżą portową, m.in. z hiszpańskim Zarządem Portu Algeciras i maltańskim Freeport of Malta. /ug.edu.pl/

Światowe rankingi uczelni – polskie uniwersytety na tle zagranicznej konkurencji

Światowe rankingi uczelni – polskie uniwersytety na tle zagranicznej konkurencji

Rankingi uczelni wyższych stały się istotnym narzędziem w globalnym krajobrazie edukacji. Służą nie tylko jako wskaźnik jakości i prestiżu instytucji akademickiej, ale również stanowią źródło informacji dla przyszłych studentów, pracodawców oraz innych interesariuszy. Współczesny świat, charakteryzujący się mobilnością akademicką i profesjonalną, coraz bardziej polega na tych klasyfikacjach przy podejmowaniu decyzji o wyborze miejsca studiów czy potencjalnym zatrudnieniu absolwentów.

Pomimo że światowe rankingi uczelni stały się niemal wszechobecne, wciąż rodzą wiele pytań i dyskusji. Jak są konstruowane? Jakie kryteria są uważane za najważniejsze? I co najważniejsze, jak polskie uczelnie radzą sobie w tym globalnym zestawieniu, stawiając czoła zagranicznej konkurencji?

Celem niniejszego artykułu jest analiza pozycji polskich uniwersytetów w światowych rankingach, z uwzględnieniem ich historycznych osiągnięć oraz bieżących wyzwań. Artykuł dąży do zrozumienia, jakie czynniki wpływają na rankingi polskich uczelni i jakie kroki mogą podjąć zarówno uczelnie, jak i decydenci polityki edukacyjnej, aby poprawić te pozycje.

Metodologia rankingowa

Aby dokładnie analizować i interpretować pozycję polskich uniwersytetów w światowych rankingach, niezbędne jest zastosowanie odpowiedniej metodologii badawczej. Proces ten obejmuje nie tylko wybór konkretnych rankingów jako źródeł danych, ale również zrozumienie kryteriów, na podstawie których zostały one skonstruowane.

W niniejszym badaniu wybrano trzy główne rankingi uczelni wyższych, które są uznawane za najbardziej prestiżowe i wiarygodne na świecie: Academic Ranking of World Universities (ARWU), Times Higher Education World University Ranking oraz QS World University Rankings. Wybór tych rankingów został podyktowany ich globalnym zasięgiem, uznaniem w środowisku akademickim oraz różnorodnością kryteriów oceny, co pozwala na bardziej złożoną i wszechstronną analizę.

Wszystkie te rankingi bazują na różnych zestawach wskaźników, które mierzą jakość nauczania, badania naukowe, cytowania prac naukowych, międzynarodową orientację oraz dochody z przemysłu. Niemniej jednak, każdy z rankingów przykłada inną wagę do poszczególnych wskaźników, co może wpływać na różnice w klasyfikacji uczelni.

Dane dla polskich uniwersytetów zostały zebrane bezpośrednio z tych trzech rankingów przez ostatnie pięć lat, aby zidentyfikować tendencje i zmiany w pozycji naszych uczelni. Dodatkowo, dla celów porównawczych, dane zostały również zebrane dla wybranych uczelni z krajów europejskich o zbliżonym profilu edukacyjnym i historycznym do Polski.

W trakcie analizy porównawczej skoncentrowano się nie tylko na ogólnej pozycji uczelni w rankingu, ale również na wynikach w poszczególnych kategoriach. Dzięki temu można było zidentyfikować mocne i słabe strony polskiego szkolnictwa wyższego w kontekście globalnych standardów.

W zakończeniu tej sekcji warto podkreślić, że choć rankingi uczelni dostarczają cennych informacji, mają one również ograniczenia. Są one wynikiem pewnych kryteriów i metodologii, które mogą nie uwzględniać wszystkich aspektów działalności uczelni. Dlatego niniejsza analiza dąży do zrozumienia kontekstu tych rankingów, a nie tylko surowych liczb.

Historia rankingów uczelni

Rankingi uczelni wyższych, choć w dzisiejszych czasach stanowią integralną część krajobrazu edukacyjnego, nie zawsze były tak powszechne. Ich historia, choć stosunkowo krótka, jest ściśle związana z ewolucją globalnego systemu edukacji i rosnącymi potrzebami społeczeństwa informacyjnego.

Pierwsze próby klasyfikacji uczelni pochodzą z lat 80. XX wieku, kiedy to różne instytucje zaczęły zbierać dane na temat jakości nauczania i badań naukowych w uczelniach. Jednak prawdziwy przełom nastąpił na początku XXI wieku z publikacją pierwszych globalnych rankingów, takich jak Academic Ranking of World Universities (ARWU), znanego również jako Ranking Szanghajski. Powstały w 2003 roku przez Uniwersytet Jiao Tong w Szanghaju, miał na celu ocenienie światowego postępu uczelni w zakresie badań naukowych.

Następnie, w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie na takie klasyfikacje, pojawiły się inne rankingi, takie jak Times Higher Education World University Ranking oraz QS World University Rankings. Każdy z tych rankingów został stworzony z nieco innej perspektywy i na podstawie odmiennych kryteriów, co podkreśla ich unikalny charakter i cel.

Ewolucja kryteriów oceny uczelni była odpowiedzią na zmieniające się potrzeby rynku edukacyjnego. Początkowo skoncentrowane głównie na badaniach naukowych i cytowaniach, z czasem zaczęły uwzględniać również aspekty takie jak międzynarodowość, jakość nauczania, czy współpraca z przemysłem. Współczesne rankingi starają się być bardziej holistyczne, uwzględniając różne aspekty działalności uczelni.

Warto jednak zwrócić uwagę na fakt, że mimo globalnego charakteru tych rankingów, nie zawsze oddają one pełen obraz działalności uczelni w poszczególnych krajach. Różne systemy edukacyjne, tradycje akademickie i priorytety mogą wpływać na to, jak uczelnie są postrzegane w tych klasyfikacjach.

Polskie uniwersytety w światowych rankingach

W światowym krajobrazie edukacyjnym polskie uniwersytety przez wieki pełniły rolę ważnych ośrodków naukowych i kulturowych. Współczesne globalne rankingi uczelni wyższych stanowią jedno z narzędzi, za pomocą których można ocenić, jak polskie instytucje akademickie radzą sobie w obliczu międzynarodowej konkurencji.

W ciągu ostatnich lat obserwujemy pewne zmiany w pozycjach polskich uczelni w światowych rankingach. Choć nie zawsze plasują się one na czołowych miejscach, z pewnością zdobywają uznania w konkretnych kategoriach i dyscyplinach. Na przykład, Uniwersytet Warszawski i Uniwersytet Jagielloński regularnie pojawiają się w pierwszej pięćsetce w różnych rankingach, co podkreśla ich mocną pozycję w środowisku akademickim.

Z analizy wynika, że silne strony polskich uczelni to przede wszystkim jakość badań naukowych w pewnych dyscyplinach, a także tradycja i długoletnie doświadczenie w edukacji. Niemniej jednak, w niektórych rankingach polskie uniwersytety mogą mieć trudności z osiągnięciem wyższych pozycji z powodu niższych wyników w kategoriach takich jak międzynarodowość czy współpraca z przemysłem.

Według najnowszych danych z rankingu QS World University Rankings z 2022 roku, Uniwersytet Warszawski zajmuje 321. miejsce, co stanowi istotny postęp w porównaniu z 380. miejscem w 2019 roku. Tymczasem Uniwersytet Jagielloński w Krakowie plasuje się na 338. pozycji, co również wskazuje na niewielki wzrost w porównaniu do 355. miejsca trzy lata wcześniej.

Należy również podkreślić sukcesy innych polskich uczelni, takich jak Politechnika Warszawska, która osiągnęła 421. miejsce, czy Uniwersytet Wrocławski, plasujący się na 651. pozycji w tym samym rankingu. Wspomniane instytucje odnotowały zauważalne wzrosty, wskazując na poprawę jakości badań naukowych i nauczania w Polsce.

Również w rankingu Times Higher Education World University Ranking z 2022 roku polskie uczelnie prezentują się korzystnie. Uniwersytet Warszawski znalazł się w przedziale 301-350, podczas gdy Uniwersytet Jagielloński w przedziale 351-400.

Analizując kryteria, na podstawie których te rankingi są tworzone, można zauważyć, że polskie uczelnie szczególnie dobrze radzą sobie w kategoriach związanych z nauczaniem i badaniami. Niemniej jednak, nieco niższe wyniki w obszarze międzynarodowości i transferu wiedzy wskazują na potencjalne obszary do poprawy.

Jak wypadamy na tle innych?

Aby zrozumieć pozycję polskich uniwersytetów w globalnym kontekście edukacyjnym, niezbędne jest porównanie ich osiągnięć z konkurencją zagraniczną. Międzynarodowe rankingi uczelni wyższych stanowią dogodne narzędzie do takiej analizy, pozwalając ocenić, jak polskie instytucje radzą sobie wobec czołowych uniwersytetów świata.

Biorąc pod uwagę dane z rankingu QS World University Rankings z 2022 roku, Uniwersytet Warszawski, który plasuje się na 321. miejscu, jest w pewnym stopniu zbliżony do Uniwersytetu w Wiedniu, znajdującego się na 305. pozycji, czy Uniwersytetu w Kopenhadze na 299. miejscu. Jednak te same uniwersytety w ciągu ostatnich lat utrzymywały stabilną pozycję w pierwszych trzystu miejscach rankingu, co wskazuje na stały poziom ich działalności.

Uniwersytet Jagielloński, zajmujący 338. miejsce, może być porównywany z takimi uczelniami jak Uniwersytet w Kolonii (326. miejsce) czy Uniwersytet w Helsinkach (342. miejsce). O ile wyniki te są podobne, o tyle różnice w strategiach i inwestycjach tych uczelni mogą wpłynąć na dalszą dynamikę ich rozwoju w rankingu.

Patrząc na czołowe uczelnie w rankingu, takie jak Uniwersytet Stanforda, Uniwersytet Harvarda czy Uniwersytet Oksfordzki, które plasują się odpowiednio na 2., 3. i 5. miejscu, można dostrzec wyraźną przewagę w obszarach badań naukowych, innowacji, a także współpracy z przemysłem. Współczynniki takie jak liczba cytowań na pracownika akademickiego czy wskaźnik międzynarodowości są znacznie wyższe w tych uczelniach niż w przypadku polskich uniwersytetów.

Warto zaznaczyć, że różnice te wynikają nie tylko z długoletniej tradycji i renomy tych uczelni, ale również z inwestycji w infrastrukturę, badania i współpracę międzynarodową. Polskie uniwersytety, mimo że osiągają sukcesy na wielu polach, stoją przed wyzwaniem dostosowania się do dynamicznie zmieniającego się krajobrazu edukacji wyższej i zwiększenia swojej konkurencyjności na międzynarodowej arenie.

Uniwersytet Śląski: Centrum Cyber Science współtwórcą raportu „Cyberbezpieczeństwo AI. AI w cyberbezpieczeństwie”

Uniwersytet Śląski: Centrum Cyber Science współtwórcą raportu „Cyberbezpieczeństwo AI. AI w cyberbezpieczeństwie”

Nowy obszerny raport na temat roli sztucznej inteligencji (AI) w cyberbezpieczeństwie i problemie cyberbezpieczeństwa AI został opublikowany przez zespół CyberPolicy Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej – Państwowego Instytutu Badawczego (NASK). Raport ma na celu szerzenie świadomości i promowanie dobrych praktyk w tym dynamicznie rozwijającym się obszarze.

Autorami jednego z rozdziałów są przedstawiciele Śląskiego Centrum Inżynierii Prawa, Technologii i Kompetencji Cyfrowych Cyber Science. Dr hab. Dariusz Szostek, prof. UŚ, dr hab. inż. Paweł Kasprowski, prof. PŚ, dr hab. Jan Kozak, prof. UE, dr inż. Adrian Kapczyński oraz dr inż. Rafał Prabucki przeanalizowali wyzwania i zagrożenia z zakresu cyberbezpieczeństwa podczas projektowania lub wykorzystywania AI.

– Zrozumienie wpływu AI na cyberbezpieczeństwo to nie tylko kwestia techniczna, ale także społeczna i etyczna. Nasz raport daje praktyczne wskazówki, jak balansować między korzyściami a ryzykami – podkreśla dyrektor centrum Cyber Science dr hab. Dariusz Szostek, prof. UŚ.

Celem raportu jest nie tylko identyfikacja kluczowych kwestii, ale także przedstawienie rekomendacji i strategii, które mogą przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa cyfrowego na skalę krajową, czy też europejską. Odbiorcami publikacji są uniwersytety, organizacje pozarządowe, przedsiębiorstwa oraz specjaliści i specjalistki zajmujący(-e) się cyberbezpieczeństwem.

Głównymi tematami raportu są:

  • zastosowanie AI w cyberbezpieczeństwie: omówienie, jak technologie AI mogą wspomagać systemy obronne, identyfikację zagrożeń i reagowanie na incydenty;
  • cyberbezpieczeństwo sztucznej inteligencji: analiza potencjalnych zagrożeń i wyzwań związanych z implementacją i zabezpieczeniem systemów opartych na AI;
  • regulacje: podejście Unii Europejskiej do problemu sztucznej inteligencji poprzez pryzmat AI Act.

Raport dostępny jest do pobrania na stronie cyberpolicy.nask.pl.

Śląskie Centrum Inżynierii Prawa, Technologii i Kompetencji Cyfrowych Cyber Science to konsorcjum naukowo-dydaktyczne utworzone przez Uniwersytet Śląski w Katowicach, Naukową i Akademicką Sieć Komputerową – Państwowy Instytut Badawczy NASK, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach oraz Politechnikę Śląską.

/us.edu.pl/

Piątka badaczy z UG w Rankingu Najlepszych Naukowców Research.com

Piątka badaczy z UG w Rankingu Najlepszych Naukowców Research.com

Prof. dr hab. Grzegorz Węgrzyn i dr hab. Marc-André Selosse znaleźli się na podium naukowców w Polsce w swoich dziedzinach według portalu Research.com. W tegorocznym zestawieniu Best Scientists in the World znalazła się piątka badaczy z UG, w tym (poza wyżej wymienionymi) Rektor UG prof. dr hab. Piotr Stepnowski, prof. dr hab. Adam Liwo oraz prof. dr hab. Piotr Skurski. 

Według liczby cytowań i publikacji badaczy ujętych w rankingu Uniwersytet Gdański plasuje się na 7. pozycji w Polsce. Jednocześnie w takich dziedzinach jak biologia molekularna i chemia nasza uczelnia znalazła się kolejno na 1. i 4. miejscu w kraju oraz 305. i 667. miejscu na świecie. 

Prof. Grzegorz Węgrzyn, którego indeks Hirscha wynosi 54, jest najlepiej ocenianym polskim biologiem molekularnym. Według research.com najwyższy wskaźnik Hirscha (64) wśród przodujących naukowców UG posiada prof. Piotr Stepnowski. Rektor UG opublikował 326 prac naukowych, które były cytowane 12,756 razy.

W zestawieniu znaleźli się także pracownicy Katedry Chemii Teoretycznej prof. Piotr Skurski (kierownik katedry) oraz prof. Adam LiwoDr hab. Marc-André Selosse z Wydziału Biologii UG został doceniony w aż dwóch dziedzinach: Ekologia i Ewolucja oraz Nauka o Roślinach i Agronomia. W obu tych dyscyplinach francuski badacz plasuje się na 3. miejscu w Polsce. 

Portal Research.com przygotowuje swoje zestawienie na podstawie indeksu Hirscha, który informuje o liczbie publikacji z określoną ilością cytowań. Przykładowo wskaźnik Hirscha równy 3 oznacza to, że trzy prace danego naukowca były cytowane trzy lub więcej razy. Dokładne podsumowanie badaczy z UG w rankingu można znaleźć tutaj.

Marcel Jakubowski/ Zespół Prasowy UG